Այսօր՝ 2018-12-17

ՀՀ-ում առկա ձկնատեսակների պաշարները շարունակում են նվազել, ձկնագողությունը չկասեցնելու դեպքում անդառնալի հետևանքներ կլինեն. Բ. Գաբրիելյան 2018թ. աշխարհում ամենաշատ տանկեր ունեցող երկրների տասնյակը Այս պահին հետգրիպային բարդություններով հիվանդներ վերակենդանացման բաժանմունքներում չկան Մեկնարկել է «Ունեմ դիաբետ, չունեմ խնդիր» ծրագիրը ԱՄՆ-ում ՀՀ դեսպանը հանդիպել է Կոնգրեսի հայկական հարցերի հանձնախմբի համանախագահ Ֆրենք Փըլոնի հետ Էրդողանն ընդդիմությանը նախազգուշացրել է չփորձել հետևել «դեղին անթև բաճկոնների» օրինակին Հայաստանի և Իրանի միջև առևտրաշրջանառությունը 300 միլիոն դոլարից չի անցնում. իրանագետ Վրաստանի կաթողիկոսն օրհնել է ՀՀ նախագահին Լավրովի հայտարարությունը կարող է նշանակել, որ ՀՀ-ում այլևս չպետք է լինեն օտարերկրյա զինվորականներ՝ ներառյալ Ռուսաստանի զինվորները․ Արթուր Ղազինյան Բակո Սահակյանն ու Ավստրիայում ՀՀ դեսպանը քննարկել են արտաքին քաղաքական հարցեր Րաֆֆի Հովհաննիսյանը մասնակցել է հունական նախկին իշխող կուսակցության համագումարին Թբիլիսիում ընդդիմադիրները վրաններ են տեղադրել խորհրդարանի շենքի առջև Նիկոլայ Նոսկովը ինսուլտից հետո բեմ կվերադառնա Կիսաֆաբրիկատների արտադրամասում հայտնաբերվել է վտանգավոր սննդամթերքի թողարկում. ՍԱՊԾ Բռնցքամարտիկ Արտյոմ Դալաքյանը՝ WBA վարկածով աշխարհի չեմպիոն Վրաստանի նորընտիր նախագահը ստանձնեց պարտականությունները Հայտնաբերվել են Երևանում 23-ամյա երիտասարդին սպառնալիքներով առևանգողները. նրանք ձերբակալված են. Ոստիկանություն Դպրոցականների ձմեռային արձակուրդների օրերը հայտնի են Բակո Սահակյանը ներկայացրել է ԱԻՊԾ նոր տնօրենին Ջոն Կիրակոսյանի անվան դպրոցում հայտնաբերվել է պահակի դին
Ջիբրալթար-Հայաստան 2:6․ Յուրա Մովսիսյանը՝ պոկերի հեղինակ Հասարակ մարդ եմ, ինձ թեյ խմելու հրավիրեք. մարտունեցիներից մեկը՝ վարչապետին Գերմանիայի հավաքականը հայտնվել է Ազգերի լիգայի B դիվիզիոնում Մահացել է Արթուր Ապրեսովը Չպետք է տարանջատել ժողովրդի անվտանգության և տարածքների ամբողջականության հարցը. Դավիթ Բաբայանը` ԱՀ-ՀՀ հնարավոր ռազմաքաղաքական դաշինքի մասին Հանրապետականի համար բավականին ծանր է լինելու հաղթահարել ընտրական շեմը. Սմբատ Ղահրամանյան Անցնող շաբաթվա ընթացքում հակառակորդը հրադադարը խախտել է շուրջ 80 անգամ Լևոն Մնացականյանի նախագահությամբ անցկացվել է ՊԲ ռազմական խորհրդի նիստ 19-ամյա ֆուտբոլիստն ինքնասպան է եղել Միքայել Միքայելյանն առաջին տեղն է գրավել Ֆինլանդիայում Ջասթին Բիբերին նախկին հարևանները դատի են տվել Հայ մարմնամարզիկները Գերմանիայում կմասնակցեն աշխարհի Գավաթի խաղարկության վերջին փուլին Հոլիվուդում կնկարահանվի «Ուրվականների որսորդները» ֆիլմի 3-րդ մասը 6 խոստում. որը ինչ մակարդակով է կատարել Փաշինյանը Էդուարդ Շարմազանով, Արմեն Աշոտյան, Շուշան Պետրոսյան․Որքան ձայն են հավաքել ՀՀԿ-ի ռեյտինգային թեկնածուները Ինչո՞ւ է մշակույթի նախարարությունը մերժել, որ Վահագն Մարգարյանի վերջին հրաժեշտը կազմակերպվի օպերայի շենքում Ուկրաինայում հայկական խաչքար է տեղադրվել Ազգերի Լիգա. Լիխտենշտեյն -Հայաստան՝ 2:2 Քեթի Փերին ամենաբարձր վարձատրվող երգչուհի. ովքե՞ր են մյուսները Վերանորոգումից հետո իր դռները բացեց Գավառի Լևոն Քալանթարի անվան դրամատիկական թատրոնը
2018-03-27 11:45:06 2018-02-17 11:45:51 2017-10-20 12:23:59 2018-03-16 10:48:17 2018-04-05 11:06:24 2017-09-02 12:20:34 2018-06-02 10:48:52 2018-03-30 10:23:07 2018-03-28 12:00:10 2018-06-09 09:50:20 2018-06-05 11:55:11 2018-03-30 11:27:19

«Ինձ կախարդական փայտիկ պետք չի, իմ սպիտակ փայտիկն ինձ կաթիլ-կաթիլ առաջ է տանում». Տեսողությունը կորցրած Սիփանը ավագանու թեկնածու է

 

Երևանի ավագանու արտահերթ ընտրություններին մասնակցում է նաև փոքր հասակում տեսողությունը կորցրած Սիփան Ասատրյանը: «Սիրելի՛ ընկերներ, «Իմ քայլը» կուսակցությունների դաշինքի ավագանու թեկնածուներից եմ։ Երևանի ավագանու անդամ դառնալը ինքնանպատակ չի լինելու ինձ համար։ Փորձելու ենք իրական դարձնել հաշմանդամություն ունեցող անձանց համար մատչելի և ներառական քաղաք ունենալու բոլորիս երազանքը»,- իր ֆեյսբուքյան էջում գրել է Սիփանը։

GlobNews.am-ը ներկայացնում է Սիփանի հետ անցկացրած հարցազրույցը, որն արվել է 2017 թվականի տարեվերջին:

Ազգային առաջնորդության ինստիտուտում հաճախ կարող եք հանդիպել Սիփանին, որ սպիտակ փայտիկը ձեռքին բարձրանում է աստիճանները, ապա, հասնելով իր աշխատասենյակին, շոշափելով գտնում բանալու անցքը, բացում դուռը և մտնում ներս: Անելքին ամենօրյա է. թարգմանություն, ռադիոհաղորդման տեքստի կամ նյութի սղագրում:

«Այստեղ աշխատանքի եմ անցել 2007 թվականից: Շատ հաճելի է, որ ինձ և տեսողության խնդիր ունեցող այլ անձանց աշխատելու հնարավորություն է տրվել: Կարևոր է, երբ հնարավորություն ես ունենում շփվել մարդկանց հետ, ովքեր ունեն նույն խնդիրը, ցույց տալ քո հմտություններն ու կարողությունները, կատարել սիրելի աշխատանքդ»,- պատմում է 28-ամյա Սիփանը:

«Երբ կորցրի տեսողությունս, չորս տարեկան էի: Ես չէի հասկանում կատարվածը, կարծում էի, որ այդպես էլ պետք է լիներ», Սիփանը պատմում է ծանր գրիպի հետևանքով տեսողության կորստի մասին՝ բավականին հանգիստ տոնով, առանց ողբերգություն դարձնելու:

«Երբ գիտակցեցի, որ ի տարբերություն շրջապատի երեխաների, ես չեմ տեսնում, սկսեցի մտածել. թերի եմ նրանցից: Բնականաբար, դա շոկ էր ինձ համար, սկսեցի մեղավորներ փնտրել»:

Սիփանի համար մեղավորներ փնտրելն այն ժամանակ բնավ էլ խնդիր չի եղել, քանի որ դա թերևս հեշտ տարբերակն էր, բացի այդ, տեսողության խնդիր ընտանիքում ուներ միայն նա: «Այդ ժամանակ, իմ կարծիքով, բոլորն ունեին մեղքի իրենց բաժինը. մեղավոր էին ծնողներս, քույրս, հարևանները: Բայց ընտանիքիս շնորհիվ շուտով հասկացա, որ ոչ-ոքի մեղադրել պետք չէ, որ պետք է ընդամենը սովորել ապրել նոր պայմաններում, որ իմ չտեսնելը առանձնահատկություն է, այլ ոչ՝ թերություն»:

Շրջակա միջավայրը, որ պակաս դերակատարություն չունի նման հարցերում, Սիփանի դեպքում առնվազն խոչընդոտ չի եղել, խտրականության զգացումը՝ ոչ այնքան ուժեղ: «Բակի, հետո նաև դպրոցի երեխաները ինձ հետ շփվում էին, ճիշտ է՝ ոչ լիարժեք, բայց ամեն դեպքում խտրականություն այդքան էլ չէի զգում»:

Սիփանի խոսքերով, ավելի լավ է գտնել ելքեր, այլ ոչ՝ մեղավորներ: Մեղավորներ փնտրել բոլորն էլ կարող են, բայց ավելի ճիշտ է, որ այդ ժամանակը ծախսվի ելքեր փնտրելու, կրթվելու և առաջ գնալու համար: Շատ են մարդիկ, ովքեր հաշմանդամության պատճառով մեկուսանում են, սպասում իրենց ամսական թոշակին, տեղում դոփում և զգում, որ շրջապատում ամեն ինչ լճացել է: Այդպես վարվողներին բնական է, որ քչերը կընդունեն: Շրջապատը քեզ չի գնահատի, եթե դու ոչինչ չանես:

Երազանքների Սիփանը չի տրվում: Նրա համար նպատակներ կան, որոնց աշխատում և հասնում է: Ինքնադրսևորվելու հարցում էլ տեսողության խնդիրը չի խոչընդոտել նպատակասլաց երիտասարդի ձգտումների իրագործմանը: Եվ որպեսզի նպատակները, դրանց հասնելու խնդիրներն ու ճանապարհները ինքնուրույն լուծի, Սիփանն ավելի շատ ժամանակ ու ջանք է նվիրել կրթությանը: «Օգտվել եմ ինձ տրված հնարավորությունից անվճար հիմունքներով սովորելու Երևանի պետական համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետում, ապա 2 մասնագիտությամբ մագիստրատուրայում խորացրել կրթությունս, հիմա էլ ասպիրանտ եմ, հույս ունեմ, որ մի օր ուսուցիչ կամ դասախոս եմ դառնալու»:

Սիփանի համոզմունքներով, հաջողությունները ստիպում են ավելի վստահ քայլերով առաջ գնալ: «Վստահ եմ՝ տեսողական խնդիր ունեցող երեխաների հետ ես շատ ավելի լավ կկարողանամ աշխատել, քանի որ սեփական մաշկի վրա եմ զգացել այն, ինչ այդ երեխաները»:

Կրթվել, աշխատել ինչպես բոլորը՝ դժվար խնդիր չէ: Բայց երբ կարծրատիպերն են գործում, մնում է անխոնջ պայքարել: Սիփանը պայքարում է, որպեսզի առաջ գնա, ավելի լավ աշխատանք ունենա, իսկ գործատուն նրան երբեմն «չի վստահում»: Վերջերս ավելի բարձր վարձատրվող աշխատանքի դիմելու փորձը չի հաջողել. դեռևս գործում է կարծրատիպ, որ եթե ունես ֆիզիկական խնդիր, ապա ոչինչ անել չես կարող:

«Իմ շրջապատում տեսողության խնդիրներ ունեցող շատ մարդիկ կան, ովքեր միջազգային բուհերում են սովորել, սակայն այստեղ աշխատանք չեն գտնում: Երբ աշխատանքի համար դիմում են, գործատուն շատ արագ արձագանքում է, իսկ հանդիպումից հետո հրաժարվում աշխատանքի ընդունել»:

Սիփանն ըմբռնումով է մոտենում հասարակության վերաբերմունքին, նշելով, թե հասարակությունը դեռևս այնքան կրթված չէ, որ հասկանա՝ ֆիզիկական խնդիր ունեցողի միտքը կարող է առողջ լինել, և տեսողական խնդիր ունեցողը կարող է, օրինակ, լավ հեռախոսավար լինել, կամ տեքստեր հավաքագրող:

Հետաքրքրական է, որ ըմբռնման հետ մեկտեղ մեղադրանք էլ չի հնչեցվում: «Դեռ անսովոր է փողոցում սպիտակ փայտիկով կամ անվասայլակով մարդկանց տեսնել: Խորհրդային տարիներին այդ մարդիկ տանը բանտարկված էին: Պետք է կոտրել կարծրատիպերը: Մարդիկ նախ խեթ-խեթ են նայում, ապա առաջարկում օգնել, երրորդ օրը ուղեկցում են, իսկ չորրորդ օրը ընկերանում քեզ հետ»:

Կրթության ջատագովն ընտանիքի նվիրյալ հայր է և ամուսին: Սիփանի ընտանեկան մոլորակի փոքրիկ հրաշքը՝ Նանեն, մեկ տարեկան է: Ընդմիշտ միայնության դատապատրվածության զգացումն ապրած, ու կրկին անցյալի ոչ վառ էջերի հիշողությունից ժպիտը չկորցնող Սիփանը ամենայն հանդարտությամբ է խոսում այն մտքերի մասին, թե երբևէ սիրված լինելու հույս չի ունեցել:

«Շատ ցածր ինքնագնահատական ունեի: Փորձում էի աղջիկների հետ ինչ-որ հարաբերություններ կառուցել, բայց չէր ստացվում: Սպիտակ ձեռնափայտով շարժվել սովորելիս էլ մտածում էի, որ պետք է սովորեմ ամեն ինչ ինքնուրույն անել, որովհետև ապագայում մենակ եմ մնալու»:

Բայց եղավ հակառակը. սպիտակ ձեռնափայտը Սիփանին տարավ ինքնուրույնության: Եվ ապագա կնոջն հանդիպելուց հետո հասկանալի էր, որ միայնակ լինելու ոչ մի ցանկություն չկա: «Կինս իմ անձն է սիրել, և ինչպես ինքն է ասում՝ ինձ սպասել է շատ երկար: Եվ շատ կարևոր է, որ մենք գիտակցելով՝ ինչ դժվարությունների կհանդիպենք, ամուսնացանք: Այժմ երջանիկ ենք, քանի որ ունենք մեկամյա լույս, ով փոխել է մեր կյանքը»:

Սիփանը վստահ է, որ քայլ առ քայլ հասնելու է իր նպատակներին: «Այժմ ես ունեմ մեկ նպատակ. ասպիրանտուրան գերազանց ավարտել և դասավանդել: Դրա համար ինձ կախարդական փայտիկ պետք չի, իմ սպիտակ փայտիկն ինձ կաթիլ-կաթիլ առաջ է տանում»:

Նարե ԳՆՈՒՆԻ