Այսօր՝ 2022-06-30 | RSS | FACEBOOK

2021-07-08 10:08:06 2021-07-01 08:06:30 2017-10-20 12:23:59 2021-06-21 09:15:55 2019-01-16 10:09:19 2017-09-02 12:20:34 2021-07-09 08:20:34 2019-11-19 09:27:18 2021-07-09 09:25:21 2019-11-21 09:15:52 2021-07-09 08:55:31 2021-07-08 08:41:56

Թե ինչպես կիսատ թողեց ուսումը և Կիևից եկավ Հայաստան՝ շարժմանը մասնակցելու. Գոհարիկ Տիգրանյանը՝ թավշյա հեղափոխության մասին

 

Սերժ Սարգսյանի՝ իշխանական ղեկին անվերջ լինելու հանգամանքը մեկ տարի առաջ՝ 2018 թվականի գարնանը, դժգոհություն արտահայտելու համար մարդկանց փողոց դուրս բերեց: Ու Հայաստանում փոփոխություններ տեղի ունեցան, որ հաճախ հեղափոխություն է ներկայացվում: Ե՞րբ սկսվեց գործընթացը, ովքե՞ր սկսեցին, ինչո՞ւ... Globnews.am-ը ներկայացնում է հարցազրույցների շարք՝ իրադարձությունների տարբեր մասնակիցների միջոցով փորձելով ներկայացնել ու բացատրել այն, ինչ տեղի ունեցավ 2018-ին, ինչ աշխարհին հայտնի դարձավ որպես թավշյա հեղափոխություն: Մեր զրուցակիցը քաղակտիվիստ Գոհարիկ Տիգրանյանն է:

-Ե՞րբ և ինչպե՞ս միացաք շարժմանը:

-2018 թվականի փետրվարին ԵՊՀ-ն փոխանակման ծրագրով ինձ ուղարկեց Կիևի Տարաս Շևչենկոյի անվան ազգային համալսարանի իրավագիտության բաժնում սովորելու: Եվ երբ Սերժ Սարգսյանի վարչապետության դեմ շարժումները սկսվեցին, ես Կիևում էի: Քայլարշավի մեկնարկից հետո՝ ապրիլի 12-ին, ես ընկերուհուս քարտը խնդրեցի (կրթաթոշակս ծախսել էի ամբողջությամբ), տոմս առա, և արդեն Երևանում էի, երբ «Իմ քայլը» հասավ Երևան: Այսինքն՝ հենց ամենասկզբից թողեցի դասերս և միացա քաղակտիվիստների խմբին: Վտանգ կար, որ ուսումս չէի ավարտի, նաև վտանգ կար, որ եթե հեղափոխությունը չստացվեր, ակտիվիստների մի մասի վրա, ովքեր օրինակ մտել էին Հանրային ռադիոյի շենք, քրեական պատասխանատվություն էր դրվելու, իսկ դա իրենից ենթադրում է, որ գուցե ստորագրությամբ և երկրից չբացակայելու պայմանով բաց թողնեին, իսկ ես չէի կարողանա վերաադառնալ Կիև:

- Հիմնականում որտե՞ղ էիք լինում, ո՞ր խմբի հետ էիք՝ փողոցները փակող, քաղաքացիներին իրազեկող, թե՞…

-Հիմնականում եղել եմ փողոց փակողների մեջ, ուսանողական առաջին խումբը որ բռնվեց «ՍԱՍ»-ի դիմացից, հենց այդ խմբի մեջ եմ եղել: Ամսի 17-ն էր կարծեմ, երբ մեզ՝ 17 հոգու տարան Նոր Նորքի բաժին: Մետրո չեմ մտել, որովհետև մի քիչ դրա հետ կապված մեջիս իրավական կրթություն ստացած մարդն ասում էր՝ չէ: Նաև դա վտանգավոր էր ավելի, իսկ փողոցներում ավելի շատ կարիք կար էդ պահերին, որովհետև էդ սկզբնական շրջանում ավելի քիչ մարդ կար, հնարավոր չէր լինում ամեն ինչ փակել: Ես որ հիշում եմ Բժշկականի հատվածի առաջին անգամ փակելը, եղել ենք մոտավորապես 25 հոգով, հետո արդեն մի 40 հոգով էինք և մի շարքով էինք էդ խաչմերուկը փակում: Այսինքն՝ շատ քիչ էինք, հետո իհարկե ավելացան մարդիկ, սկսվեց քաղաքի պարալիզացիան, բայց ամեն դեպքում սկզբում շատ դաժան էր փողոցները փակելը:

- Ցույցերին հետևեց Սերժ Սարգսյանի հրաժարականը. ըստ Ձեզ՝ հեղափոխությո՞ւն եղավ, թե՞՝ իշխանափախություն:

-Հիմա մի քիչ ես էլ եմ կասկածում՝ իշխանափոխություն էր, թե՞ հեղափոխություն: Երևի ասեմ էսպես՝ 70% հեղափոխություն էր, 30%` իշխանափոխություն: Հեղափոխությունն իրականություն դարձավ, որովգետև մի խումբ երիտասարդներ, ովքեր տարիներ շարունակ տեսել էին այդ գազանությունները, տեսել էին կեղծիք, տեսել էին ոչ թափանցիկ կառավարում, հոգնել էին ուղղակի: Եվ էսպես ասեմ, ինձ համար անտարբերություն էր երիտասարդության շրջանում, և այն պետք ա ի վերջո պայթեր, կամ երիտասարդների մի մասը պետք ա արտագաղթեր: Ու էս դեպքում եղավ, կարելի է ասել, օգտակարի և հաճելիի համադրություն: Որովհետև ակտիվիստական մի լավ շերտ կա, կորիզ կա, որ անընդհատ պատրաստ ա փոփոխությունների գնալ՝ զոհողությունների գնով: Եվ ակտիվիստռները որոշեցին, որ այս անգամ պետք է հավատալ և գնացին: Իրենց հետ զուգահեռ, արդեն երեկոյան աշխատող մասան, որ ամսի 24-ից հետո որոշեց՝ չի աշխատելու, սկսեց ավելի շատ փողոց դուրս գալ, երեկոյան էլ Հանրապետության հրապարակում հանրահավաքի էին մասնակցում ավելի մեծ տարիքովները: Երիտասարդները փողոցում էին ցերեկը, իսկ երեկոյան անձամբ ես երեկոյան նստում հանգստանում էի, որովհետև էլ ուժ չէի ունենում: Իսկ ինչու եմ կասկածում, որ ամեն դեպքում դա հեղափոխություն էր, որովհետև բոլոր օղակներում կան դեռ էնպիսի մարդիկ, ովքեր կարծում եմ ժամանակն ա, որ դուրս գան, բայց նաև հասկանում եմ, որ նաև կան խոչընդոտներ և հասկանում եմ՝ պետք չի, էն որ ասում են կոտորած անել, կադրային ջարդն էլ եմ ես հասկանում, որ մի քիչ անիմաստ ա, որովհետև հերքել, որ էդ մարդկանցից մի քանիսը ունեն փորձ, և նրանց հանել դաշտից, ես համաձայն չեմ:

- Իսկ տեղի ունեցած փոփոխությունների արդյունքները ե՞րբ նկատելի կլինեն:

-Հեղափոխության արդյունքները, եթե դա հեղափոխություն էր, ես վստահ եմ, որ հիմա չենք տեսնելու: Այսինքն՝ հա, ինչ-որ դրական քայլեր տեսնելու ենք, բայց եթե խորանում ենք պատմության մեջ, ինչքան էլ անարյուն հեղափոխություն էր, թվաց տենց խաղաղ եկավ, անցավ, 10 օրում եղավ և աշխարհի ամենակարճ հեղափոխություններից էր, պետք ա հասկանալ իրականում, որ հետհեղափոխական շրջան ենք ապրում: Եվ էդ տատանումները, ներդրողների վստահությունը շահելը ժամանակ ա տանելու: Եվ օրինակ, նույն գործարան եթե բացվի, մենք արդյունքը չենք տեսնելու 2 ամիս հետո: Տեսնելու ենք արդյունքը 1-2 տարի հետո:

Երբ որ ես կտեսնեմ, որ 2 տարի հետո բան չեղավ, ես գուցե սկսեմ ավելի մեղադրական տոնով խոսել և մտածել՝ գուցե ոչ մի բան չի ստացվում, գուցե մյուս ընտրությունների ժամանակ, որովհետև ես և իմ նմանները սկսել են ավելի շատ հավատալ ընտրությանը՝ ժողովրդավարական ամենամեծ գործիքին, ես կմտածեմ, որ ուրիշ բան է պետք: Բայց ներկա պահին, ես մեղադրական դիրք չեմ բռնում և հստակ ասում եմ՝ եթե 2 տարի հետո նույն բանը լինի, մենք նույն տեղում դոփելիս լինենք, այո, ես էլ եմ ասելու, որ չի ստացվի ոչ մի բան էս իշխանության մոտ: Բայց ներկա պահին դեռևս լիահույս եմ, որովհետև, օրինակ, նույն առողջապահության ոլորտը հրաշալի արդյունքներ ա գրանցում և կամաց-կամաց քայլերով գնում ա առաջ, կրոթության ոլորտում որոշակի բարեփոխումներ կան, չգիտեմ՝ ինչքանով են դրական, չեմ կարող ներկա պահին գնահատականներ տալ, բայց որպես կրթության ոլորտի հետազոտող կարող եմ ասել, որ ամեն դեպքում փոքր քայլերով առաջընթացներ լինում են, գրանցվում են:

Թափանցիկությունը մի փոքր շատացել ա, հետևաբար էդ էլ կարող եմ ասել: Այնպես որ 2 տարի հետո միայն կարող եմ ասել՝ սա իշխանափոխություն էր, հեղափոխություն էր, և եթե հեղափոխություն էր ինչի ձախողվեց կամ հաջողվեց:

Շարունակելի...

Հարցազրույցներն անց են կացվել GlobNews.am-ի՝ Հայաստանում տեղի ունեցած հեղափոխության պատճառների, հիմնական դերակատարների և հանգամանքների մասին պատմող վերլուծական նյութերի պատրաստման ընթացքում: Նյութերը պատրաստվել են ԵՄ կողմից ֆինանսավորվող «Բաց մեդիա հանգույց» ծրագրի աջակցությամբ: